Bir mahkeme salonu, savunma yapılan yer olabilir; ancak siyasi gösteri sahnesi değildir. Hele ki bu savunma, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün manevi şahsiyeti üzerinden yapılmaya çalışılıyorsa, mesele artık sadece bireysel bir dava olmaktan çıkar, toplumsal ve hukuki bir hassasiyete dönüşür.

Ekrem İmamoğlu’nun, yargılandığı davalarda kendisini Atatürk’le kıyaslayan, Atatürk’ün adı ve sembolik ağırlığı üzerinden kamuoyu oluşturmaya çalışan söylemleri; biz gerçek Atatürkçüler açısından derin bir rahatsızlık kaynağıdır. Atatürk, hiçbir siyasetçinin kalkanı, mazeret aracı ya da kişisel savunma refleksi değildir.

Mahkeme salonunda söylenen sözler sıradan değildir. Çünkü orası, hukukun konuştuğu yerdir. Atatürk’ün adını kullanarak, “Bana bakan Atatürk’ü görür” gibi ifadelerle hem yargı makamlarını hem de kamuoyunu etkilemeye yönelik beyanlar; Atatürk’ün manevi şahsiyetini araçsallaştırmak anlamına gelir. Bu, Atatürk’ü yüceltmek değil; onu kişisel bir davanın içine çekmek, hatta dolaylı biçimde itham edilen fiillerle aynı düzleme koymak demektir.

Burada sorulması gereken soru şudur:
Bir kişi, yargılandığı dosyada kendisini Atatürk’le özdeşleştirerek, “Eğer ben suçlanıyorsam Atatürk de suçlanmış olur” algısı yaratıyorsa, bu Atatürk’ün manevi değerine zarar vermek değil midir?

Bu tür ifadeler, 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun kapsamında değerlendirilmelidir.
Kanunun 1. maddesi açıkça şunu söyler:

Atatürk’ün adını, kişisel masumiyet algısı oluşturmak, kendi yargılamasına meşruiyet devşirmek veya kamuoyu baskısı yaratmak amacıyla kullanmak, hakaretin klasik tanımı kadar olmasa da manevi şahsiyetin zedelenmesi sonucunu doğurur.

Ayrıca Türk Ceza Kanunu’nun 125. maddesi, hakaretin kamu görevlileri ve aleni ortamlar bakımından daha ağır sonuçlar doğurabileceğini belirtirken; mahkeme salonu gibi resmî bir ortamda yapılan beyanların etkisi çok daha ciddidir.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne yönelik soruşturmalar sürerken; yolsuzluk iddiaları kapsamında görevinden uzaklaştırılan ve tutuklanan Ekrem İmamoğlu’nun, Marmara Ceza İnfaz Kurumları Yerleşkesi’nde görülen başka bir davada hâkim karşısına çıkması; bu davayı zaten kamuoyunun odağına yerleştirmiştir.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcısı Akın Gürlek ve ailesine yönelik tehdit içerikli sözler söylediği iddiasıyla yargılanan İmamoğlu hakkında;

• Kamu görevlisine hakaret,

• Tehdit,

• Terörle mücadelede görev almış kişileri hedef göstermek
  suçlarından 2 yıl 8 aydan 7 yıl 4 aya kadar hapis cezası talep edilmektedir.

Bu denli ağır bir dosyada yapılan savunmanın, Atatürk’ün adı etrafında şekillendirilmesi; hukuku gölgeleyen, Atatürk’ü tartışmanın içine çeken ve toplumsal hassasiyetleri zedeleyen bir tutumdur.

Bu köşe yazısı ile Cumhuriyet savcılarını, yargı makamlarını ve ilgili tüm devlet kurumlarını,
Atatürk’ün manevi şahsiyetini kişisel davalara kalkan yapan, mahkeme salonlarında siyasi ve sembolik istismar oluşturan bu tür davranışlara karşı görevlerini yerine getirmeye davet ediyorum.

Atatürk, bu milletin ortak değeridir.
Hiç kimsenin kişisel suçlamalarını perdelemek, yargıyı baskı altına almak ya da kendi siyasi pozisyonunu güçlendirmek için kullanabileceği bir isim değildir.

Gerçek Atatürkçülük;
Onu her fırsatta anmak değil,
Onu doğru yerde, doğru saygıyla, hukukun üstünde değil, hukukun temeli olarak korumaktır.